به گزارش خبرنگار گروه ورزشی پایگاه خبری تحلیلی کرد امروز، یک مدال طلا گاهی فقط یک مدال نیست، می‌تواند نقطه آغاز رؤیاهای بزرگ‌تری باشد.
 
 قهرمانی رکسانا عباسی در دوی ۴۰۰ متر مسابقات کشوری، اتفاقی قابل‌توجه برای ورزش استان کردستان محسوب می‌شود، چراکه این موفقیت به‌عنوان نخستین مدال کشوری استان در ماده دوی ۴۰۰ متر استقامت بانوان جوان عنوان شده است.
 
 اما اهمیت این مدال تنها در رنگ طلایی آن خلاصه نمی‌شود، پشت این موفقیت، مسیری از تمرین، تلاش، انگیزه و باور به توانایی‌های دختران ورزشکار قرار دارد، مسیری که می‌تواند برای نسل جدید دوندگان دهگلان و لیلاخ، یک الگوی عملی و الهام‌بخش باشد.
 
 طلایی که رؤیاهای تازه‌ساخت
 رکسانا عباسی اکنون برای بسیاری از دختران علاقه‌مند به دوومیدانی، تنها یک قهرمان روی سکوی مسابقات نیست، او نمونه‌ای از این واقعیت است که یک ورزشکار می‌تواند با استمرار و تمرین، از پیست‌های محلی به میدان‌های بزرگ‌تر راه پیدا کند.
 
 در ورزش قهرمانی، موفقیت یک‌شبه به دست نمی‌آید، هر مدال، نتیجه ساعت‌ها تمرین، تکرار، تحمل سختی، اصلاح اشتباهات و حفظ انگیزه در روزهایی است که شاید رسیدن به هدف دور به نظر برسد.
 
 همین ویژگی است که قهرمانی عباسی را برای دختران نوجوانی که تازه قدم در مسیر دوومیدانی گذاشته‌اند، قابل‌لمس می‌کند.
 
 نسل تازه‌ای که پشت خط شروع ایستاده‌اند
 در کنار نام رکسانا عباسی، چند دختر نوجوان و جوان نیز در دهگلان و لیلاخ در حال ساختن آینده ورزشی خود هستند، دخترانی که هرکدام در ماده‌ای تخصصی فعالیت دارند و هدفی مشخص را دنبال می‌کنند.
 
 نساء ایزدی، یکی از این ورزشکاران آینده‌دار، حدود دو سال است در رشته تخصصی دوهای نیمه‌استقامت ۸۰۰ و ۱۵۰۰ متر تمرین می‌کند و تاکنون دو بار به مسابقات کشوری اعزام شده است.
 
 ایزدی معتقد است: قهرمانی بدون تجربه، تمرین و اراده امکان‌پذیر نیست و برای رسیدن به موفقیت باید جنگید، تلاش کرد و پشتکار داشت.
 
 وی رکسانا عباسی را یک الگوی ورزشی برای خود می‌داند و می‌گوید: با تمام توان تلاش می‌کند تا روزی موفقیت خودش نیز بتواند برای دختران دیگر به الگویی تازه تبدیل شود، 
 این نگاه شاید مهم‌ترین بخش داستان نسل جدید ورزشکاران دختر باشد، اینکه قهرمان امروز می‌تواند انگیزه‌ای برای شکل‌گیری قهرمانان فردا باشد.
 
 رؤیای شکستن رکوردهای بانوان
 آرینا مفاخری، دانش‌آموز کلاس پنجم ابتدایی، یکی دیگر از پدیده‌های درخشان و آینده‌دار دوومیدانی کردستان است که در رشته‌های ۲۰۰ و ۴۰۰ متر فعالیت می‌کند، 
 مفاخری از سال ۱۴۰۳ وارد دنیای دوومیدانی شده و حالا هدف‌های بزرگی برای آینده دارد.
 
 مفاخری گفت: می‌خواهم در آینده رکوردهای بانوان دونده کشور، از جمله رکوردهای رکسانا عباسی، را پشت سر بگذارم و برای رسیدن به این هدف نیز برنامه‌هایی در نظر گرفته‌ام.
 
 شاید همین جمله از یک ورزشکار نوجوان، تصویری روشن از تأثیر موفقیت قهرمانان بر نسل بعد باشد، قهرمانی که دیروز برای رسیدن به سکوی مسابقات تلاش کرده، امروز برای یک دختر کم‌سن‌وسال تبدیل به نقطه‌ای برای تعیین هدف شده است.
 
 از مسابقات شهرستانی تا رؤیای المپیک
 کیژان کریمی، دانش‌آموز دوره متوسطه دوم و از دوندگان خوش‌آتیه استقامتی، در مواد ۳۰۰۰ و ۵۰۰۰ متر فعالیت می‌کند.
 
 کریمی از سال ۱۴۰۱ در رشته دوومیدانی مشغول فعالیت است و در مسابقات شهرستانی و مدارس، موفق به کسب مدال‌های مختلف شده است، اما هدف او به همین مدال‌ها محدود نمی‌شود.
 
 این دونده جوان می‌خواهد مسیر موفقیت خود را از مسابقات کشوری آغاز کند و در ادامه، حضور در رقابت‌های جهانی و المپیک را تجربه کند.
 
 کریمی بر این باور است که با برنامه‌ریزی، تعیین هدف، تمرین، تلاش و پشتکار می‌تواند به خواسته‌هایش برسد، این نگاه، همان چیزی است که ورزش قهرمانی را از یک سرگرمی جدا می‌کند؛ داشتن هدف، برنامه و اراده برای پیمودن مسیری که شاید سال‌ها زمان ببرد.
 
 قدم‌های نخست یک دونده آینده‌دار
 ژالین شفیعی، دانش‌آموز دوره متوسطه اول، نیز از علاقه‌مندان به دوومیدانی است که در ابتدای مسیر ورزشی خود قرار دارد و در رشته تخصصی دوهای سرعت ۱۰۰ و ۲۰۰ متر فعالیت می‌کند.
 
 حضور چنین ورزشکارانی در سنین مختلف نشان می‌دهد که مسیر دوومیدانی بانوان در دهگلان و لیلاخ می‌تواند به یک جریان مستمر تبدیل شود، جریانی که در آن، ورزشکاران باتجربه‌تر مانند رکسانا عباسی، مسیر را برای نسل‌های بعد روشن‌تر می‌کنند.
 
 قهرمانی یک نفر، انگیزه یک نسل
 قهرمانی رکسانا عباسی را می‌توان فراتر از یک موفقیت فردی دید، این مدال طلایی، برای دخترانی که امروز در پیست‌های ورزشی تمرین می‌کنند، یک پیام روشن دارد: فاصله میان رؤیا و واقعیت، با تمرین و پشتکار قابل پیمودن است.
 
 نساء ایزدی، آرینا مفاخری، کیژان کریمی و ژالین شفیعی هرکدام در نقطه‌ای متفاوت از مسیر قرار دارند، یکی تجربه مسابقات کشوری دارد، دیگری در سنین پایه رؤیای شکستن رکوردها را دنبال می‌کند، ورزشکار دیگری چشم به مسابقات جهانی و المپیک دوخته و دیگری تازه قدم‌های نخست را برمی‌دارد.
 
 این تفاوت‌ها اما یک وجه مشترک دارند، همه آنها می‌خواهند پیشرفت کنند، در این میان، رکسانا عباسی می‌تواند نمونه‌ای از مسیری باشد که این دختران نیز روزی طی کنند، از تمرین‌های روزانه و مسابقات محلی گرفته تا حضور در رقابت‌های بزرگ و ایستادن روی سکو.
 
 آینده‌ای که از همین امروز ساخته می‌شود
 دوومیدانی، ورزشی است که بیش از هر چیز به استمرار نیاز دارد، رکوردها در یک روز شکسته نمی‌شوند و مدال‌ها بدون سال‌ها تمرین به دست نمی‌آیند.
 
 اگر دختران نوجوان امروز باانگیزه ادامه دهند، از تجربه قهرمانان استفاده کنند و در کنار تمرین اصولی، هدف‌گذاری و پشتکار را جدی بگیرند، می‌توانند پله‌های بیشتری از موفقیت را طی کنند.
 
 قهرمانی رکسانا عباسی می‌تواند یکی از همین نقاط عطف باشد، قهرمانی که یک مدال طلای کشوری برای او به همراه داشت، اما شاید مهم‌تر از آن، رؤیاهای تازه‌ای بود که در ذهن دختران دیگری روشن کرد.