به گزارش خبرنگار گروه اجتماعی پایگاه خبری تحلیلی «کردامروز»، صبح که از بلندای آبیدر به شهر نگاه می‌کنی، پیچ‌وتاب خیابان‌ها مثل رگ‌هایی است که قرار است خون زندگی را در کالبد شهر جاری کنند.

 اما این رگ‌ها، سال‌هاست زیر بار ترافیک سنگین، نفسی برای جریان آزاد ندارند، خطوط طولانی خودروها در برخی خیابان ها نه فقط شلوغی یک شهر رو به رشد، بلکه روایت فرسایشی از مسئله‌ای است که به روزمرگی پیوسته و به نظر می‌رسد هیچ‌کدام از نسخه‌های ارائه‌شده برای درمانش، هنوز به نتیجه نرسیده است.

سنندج، شهری که از دل کوهستان برخاسته، امروز میان شیب‌های طبیعی و خیابان‌های محدودش گرفتار شده و همین موضوع، مدیریت ترافیک را دشوارتر کرده است؛ دشواری‌ای که حالا صدای مردم را بلندتر از همیشه کرده.

 مردم؛ خسته از «حرکت آهسته» در زندگی روزمره

در خیابان پاسداران، جایی میان ازدحام خودروها، «سعید محمدی» راننده تاکسی، شیشه را پایین می‌کشد و با لحنی گلایه‌آمیز می‌گوید: هر روز دو ساعت از وقتم فقط وسط این ترافیک تلف می‌شه. نه خط ویژه‌ای هست، نه طرح جدی. فقط وعده می‌دهند.

محمدی تنها نیست. «الهام احمدی» کارمند یکی از اداره‌ها، که هر روز مسیر بهاران تا مرکز شهر را طی می‌کند، می‌گوید: صبح‌ها برای مسیر ۲۰ دقیقه‌ای باید چهل دقیقه وقت بگذاریم. مشکل اینه که همه‌چیز نصفه نیمه مدیریت شده؛ یا پروژه‌ها دیر شروع می‌شن یا نیمه‌تمام می‌مانند.

در ادامه، کسبه‌ی اطراف میدان آزادی نیز از افت فروش گلایه دارند. منصور امینی‌صاحب یک فروشگاه لوازم خانگی می‌گوید: خیلی از مشتری‌ها می‌گویتد به خاطر ترافیک به مرکز‌شهر نمی آیند،‌شهر باید جایی برای رفت‌وآمد راحت مردم باشه، نه این‌که همه از مسیرهای اصلی فراری شوند.

این‌ها تنها بخشی از صداهایی است که در شهر می‌پیچد؛ صداهایی که سال‌هاست شنیده می‌شود ولی پاسخ عملی کمتری دریافت کرده است.

 وعده‌هایی که روی کاغذ مانده‌اند!!

به گفته مسوولان حمل و نقل شهری سنندج؛ ترافیک چالش انباشته یک دهه اخیر» توصیف می‌کنند و می گویند: شهرداری چند طرح برای ساماندهی ترافیک دارد، از جمله تکمیل کمربندی شمالی، توسعه پارکینگ‌های طبقاتی و اصلاح هندسی سه تقاطع مهم. برخی پروژه‌ها به‌دلیل مشکلات مالی کند شده‌اند، اما امسال چند طرح با جدیت دنبال می‌شود.

بااین‌حال، وقتی صحبت از وعده‌ها می‌شود، خود شهروندان معتقدند که این گفته‌ها بیش از حد تکراری شده است. آنچه مردم می‌بینند، بیشتر «تعویق پروژه‌ها»، «کندی اجرا» و «طراحی‌های غیرکارشناسی» است. بسیاری از رانندگان می‌گویند تا زمانی که خیابان‌های فرعی توسعه پیدا نکند و ساخت پارکینگ‌ها جدی نباشد، این چرخه همچنان ادامه خواهد داشت.

«فرهاد مرادی» کارشناس برنامه‌ریزی شهری در دانشگاه آزادکردستان، علت اصلی این وضعیت را رشد نامتوازن بافت شهری می‌داند: «سنندج در هسته مرکزی متراکم است و خیابان‌های قدیمی ظرفیت فعلی خودروها را ندارند. از طرفی توسعه شهر در مناطق نوظهور بدون تأمین زیرساخت حمل‌ونقل اتفاق افتاده و این ناهماهنگی، فشار مضاعفی بر خیابان‌های اصلی شهر وارد کرده است.

درحالی‌که مسئولان شهرداری از «تلاش برای تسریع پروژه‌ها» سخن می‌گویند، بسیاری از مردم معتقدند که فاصله میان حرف و عمل همچنان زیاد است.

 ریشه‌های ترافیک؛ از کمبود زیرساخت تا رفتارهای ترافیکی

بررسی‌های میدانی نشان می‌دهد که مشکل فقط تعداد زیاد خودروها نیست. عوامل دیگری نیز در این آشفتگی سهم دارند؛ مانند کمبود پارکینگ‌های عمومی در مرکز شهر، توقف‌های دوبل و سوبل، به‌خصوص در محدوده بازار، نبود مسیرهای جایگزین مناسب، فرسودگی ناوگان حمل‌ونقل عمومی ،افزایش خودروهای شخصی به دلیل نبود سیستم حمل‌ونقل کارآمد، ساختار توپوگرافی و محدودیت‌های طبیعی

در گفت‌وگو با یکی از افسران پلیس راهور، او تأکید می‌کند: بخش قابل توجهی از ترافیک، ناشی از بی‌توجهی رانندگان به قوانین است. اگر توقف‌های غیرمجاز و تردد خودروهای شخصی در ساعات پیک کنترل شود، حجم ترافیک نصف می‌شود.

در کنار این، برخی کارشناسان معتقدند که بخشی از مشکل، فرهنگی است، ترجیح شهروندان به استفاده از خودرو شخصی به‌جای اتوبوس، به‌ویژه در مسیرهای کوتاه، فشار بیشتری بر خیابان‌های محدود شهر وارد کرده است.

از سوی دیگر، شهروندان تأکید می‌کنند که اگر اتوبوس‌ها منظم و مجهز باشند، خودمان ترجیح می‌دهیم از آنها استفاده کنیم و این جمله‌ای است که سه نفر از مسافران ایستگاه «پاسداران» تقریباً به یک شکل تکرار کردند.

 سخنی از مردم که هنوز پاسخی نگرفته

یکی از مهم‌ترین گلایه‌های شهروندان، آغاز طرح‌های عمرانی بدون برنامه‌ریزی دقیق است، شهرام لطفی مغازه‌دار خیابان سیروس، می‌گوید: وقتی یک پروژه شروع می‌شود، خیابان را می‌بندند بدون اینکه مسیر جایگزین تعریف شود،‌از یک طرف کار کند پیش می‌رود، از طرف دیگر مردم وسط ترافیک می‌مانند. نتیجه‌اش فقط خستگی همه است.

با این حال، مسئولان وعده داده‌اند که سال جاری، سال تکمیل پروژه‌های نیمه‌تمام باشد و این وعده‌ها در حالی مطرح می‌شود که شهروندان، بارها وعده‌های مشابه را شنیده‌اند و حالا منتظرند عملیاتی شدن آنها را ببینند.

 شهری که به راهی تازه نیاز دارد

ترافیک سنندج، مسئله‌ای تک‌بعدی نیست که با یک اقدام واحد حل شود، این مشکل ریشه در دهه‌ها توسعه نامتوازن، نبود برنامه‌ریزی منسجم، کمبود حمل‌ونقل عمومی، رفتارهای ترافیکی و محدودیت‌های طبیعی دارد؛ اما در عین حال، قابل حل است.

آنچه مردم امروز انتظار دارند، نه وعده‌های تکراری، بلکه اقداماتی عملی، زمان‌بندی‌شده و شفاف است. شهروندان می‌خواهند بدانند شهرشان در چه مسیری حرکت می‌کند و چه زمانی می‌توانند بدون توقف‌های طولانی، خیابان‌ها را با آرامش طی کنند.

سنندج شهری پر از زندگی است؛ شهری که لایق خیابان‌هایی روان‌تر، هوایی پاک‌تر و روزهایی کم‌دودتر و کم‌گره‌تر است. این گزارش، صدای همان مردمی است که سال‌هاست در میان ترافیک، چشم‌انتظار تغییر مانده‌اند.

انتهای خبر/